Voel jij je schuldig als je nee zegt?

Wat doe jij wanneer iemand vraagt of je wilt helpen?

Misschien vraagt een collega of je een dienst wilt ruilen. Een vriendin heeft ergens hulp bij nodig. Of een familielid vraagt iets van je.

Voor je het weet heb je al ja gezegd, omdat je je schuldig voelt als je nee zegt..

Later merk je pas dat het eigenlijk niet uitkomt. Je agenda zat al vol, je was moe en ergens voelde je al dat je behoefte had aan rust. Toch ben je in gedachten ondertussen alweer aan het puzzelen hoe je het gaat regelen.

Nee zeggen lijkt iets kleins. Toch kan het verrassend veel spanning oproepen.

Misschien voel je schuldgevoel wanneer je eraan denkt. Misschien ontstaat er onrust of voel je direct de neiging om uit te leggen waarom je niet kunt.

Sommige mensen zijn vooral bang dat ze een ander teleurstellen. Anderen voelen zich verantwoordelijk voor hoe de ander zich voelt.

Opvallend genoeg is die spanning vaak veel groter dan de situatie zelf.

Dat maakt het interessant om eens wat langer stil te staan bij wat er eigenlijk gebeurt wanneer je nee zou zeggen.

Wat maakt dat zo lastig?

Ons brein leert al vroeg wat helpt om erbij te horen. We ontdekken welke reacties waardering opleveren en welke reacties spanning geven. Wanneer je hebt geleerd om rekening te houden met anderen, behulpzaam te zijn of conflicten te vermijden, kan nee zeggen later veel moeilijker voelen dan het op papier lijkt.

Misschien ben je bang dat iemand je egoïstisch vindt. Het voelt ongemakkelijk wanneer iemand teleurgesteld lijkt. Of je bent zo gewend geraakt om voor anderen te zorgen, dat je nauwelijks nog stilstaat bij wat jij zelf nodig hebt.

Daardoor gaat nee zeggen vaak over meer dan een afspraak of een verzoek. Het gaat dan meer over de behoefte om erbij te horen, gewaardeerd te worden en het goed te doen voor anderen.

Veel mensen denken dat ze gewoon beter grenzen moeten leren stellen. Toch gebeurt er vaak meer onder de oppervlakte.

Want als grenzen stellen alleen een vaardigheid was, dan zou een goed boek of een cursus voldoende zijn.

In de praktijk merken veel mensen dat ze precies weten wat verstandig zou zijn, maar het op het moment zelf toch lastig vinden om iets anders te doen.

Juist daarom is het interessant om nieuwsgierig te kijken naar wat er onder jouw ja zit.

Misschien herken je dat je al bezig bent met de reactie van de ander voordat je hebt gevoeld wat jij zelf wilt. Je ziet iemand teleurgesteld kijken, bent bang dat iemand zich afgewezen voelt of merkt dat je direct uitleg wilt geven voor je keuze.

Vaak gebeurt dat allemaal nog voordat de ander daadwerkelijk heeft gereageerd.

Je bent als het ware alvast aan het voorspellen wat er zou kunnen gebeuren.

Dat doen onze hersenen voortdurend. Ze proberen in te schatten wat spanning kan geven en hoe die spanning voorkomen kan worden. Alleen blijken die voorspellingen achteraf lang niet altijd te kloppen.

Hoe vaak reageert iemand uiteindelijk begripvoller dan je had verwacht?

Of blijkt jouw nee voor de ander helemaal geen probleem te zijn?

Toch voelt het vaak alsof er iets op het spel staat.

Misschien is het daarom interessant om eens terug te denken aan de laatste keer dat je ja zei terwijl je eigenlijk nee wilde zeggen.

Wat voelde je op dat moment?

Wat maakte nee zeggen moeilijk?

En wat gebeurde er met jou nadat je toch weer ja had gezegd?

Neem je voor om de komende tijd eens op te merken wanneer je ja zegt terwijl een nee beter zou zijn geweest. Misschien ontdek je dan dat er meer meespeelt dan je dacht.