Stress en automatische patronen

Langdurige stress gaat over veel meer dan drukte of een volle agenda.

Onder de stress zitten patronen die je al lange tijd inzet, vaak al sinds je kindertijd.

Deze automatische reacties zijn zo gewoon geworden, dat je ze vaak dagelijks inzet zonder dat je het nog merkt. Afhankelijk van de situatie schakel je vanzelf over op gedrag dat ooit helpend was.

Patronen die ooit bescherming of houvast gaven, maar ondertussen veel energie kosten.

Je blijft bijvoorbeeld altijd doorgaan, omdat je dit van huis uit hebt meegekregen. Of juist omdat je vroeger het tegenovergestelde hebt gezien en besloten hebt het anders te doen. Alleen ben je nu in het andere uiterste terechtgekomen.

Jezelf sterk houden. Het gevoel hebben dat je kwetsbaarheid beter niet kunt laten zien. Denken dat iemand de sterke moet zijn. Alles zelf willen oplossen. Je aanpassen aan anderen. Alert zijn op spanningen of conflicten. Moeite hebben met grenzen aangeven. Gevoelens wegdrukken. Vooral bezig zijn met wat nodig is, in plaats van met wat je zelf voelt.

Deze automatische patronen zijn meestal al oud. Ze ontstaan vanuit wat je hebt meegemaakt en wat je onderweg hebt geleerd.

Het vervelende is alleen dat je daardoor steeds meer aan jezelf voorbijgaat. Je reageert zoals het voor jou het meest veilig voelt. Alles om afwijzing te voorkomen. Je krijgt dan stress van je automatische patronen.

Stel jezelf bijvoorbeeld de volgende vragen:

• Hoe ging het er thuis aan toe?

• Wat werd er van mij verwacht?

• Wat werkte wel en wat werkte niet?

• Welke conclusies heb ik als kind of later in mijn leven getrokken?

• Hoe voelde ik mij op school, in vriendschappen of in relaties?

• Wanneer voelde ik mij veilig, gezien of juist afgewezen?

Al deze dingen neem je mee in je dagelijks leven en in hoe jij je leven leeft.

Als je bijvoorbeeld hebt geleerd om voor anderen te zorgen en zo waardering te krijgen van je ouders, kun je daar behoorlijk last van hebben als je anderen steeds op de eerste plaats zet.

Of wanneer anderen om hulp vragen en jij altijd ja zegt ten koste van jezelf en je agenda.

Wanneer je namelijk nee zegt, voel je je schuldig. Dat voelt naar. Maar door ja te zeggen ontstaat er ook veel stress. Beide voelen niet goed, maar je blijft toch doen wat bekend is.

Je herhaalt je automatische patroon. Dit voelt het meest veilig en vertrouwd.

Stress vertelt iets over de relatie met jezelf.

Over hoe snel je over jezelf heen gaat. Hoe streng je bent voor jezelf. Hoe moeilijk het misschien voelt om rust, grenzen of gevoelens serieus te nemen.

Het lastige is dat dit vaak zo normaal voelt, dat je pas later merkt hoeveel energie het je eigenlijk kost.

Wil je ondersteuning bij je bewustwordingsproces en leren anders om te gaan met stress, dan ben je van harte welkom.